Wersja polska Wersja angielska Wersja niemiecka Wersja rosyjska
Logowanie:

Wołów

Wołów (niem. Wohlau) – miasto w woj. dolnośląskim, w powiecie wołowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Wołów. Od r.1945 miasto należy do województwa z siedzibą we Wrocławiu (za wyjątkiem krótkiego okresu przejściowego w r.1945, kiedy siedziba znajdowała sie w Trzebnicy a potem w Lignicy (obecnie Legnica), które wielokrotnie zmieniało granice i nazwę na wskutek reform podziału administracyjnego kraju (1946, 1950, 1957, 1975, 1998). Położone 108 m n.p.m. na południowo-zachodnich stokach Wzgórz Trzebnickich (zw. potocznie Kocimi Górami (z niemieckiego: Katzengebirge [1]) stanowiącymi środkowa część Wału Trzebnickiego łagodnie opadającymi na południe i zachód w pradolinę Odry a na północy w pradolinę Baryczy. W krajobrazie dominują pola uprawne, łąki i lasy. Na płn.-zach od miasta rozciąga się Park Krajobrazowy Doliny Jezierzycy (7953 ha), do której wpływa rzeczka Juszka oddzielająca Wołów od Krzywego Wołowa. W obrębie PK Doliny Jezierzycy znajduje się ścisły rezerwat przyrody Uroczysko Wrzosy (576 ha).

 

Zabytki

 

W Wołowie znajduje się kilka zabytkowych obiektów:

 

  • kościół barokowy pw. św. Karola Boromeusza z lat 1712-1724, obok budynek poklasztorny.
  • kościół gotycki z XIV-XV w. pw. św. Wawrzyńca, wystrój wnętrza barokowy, renesansowe i barokowe epitafia mieszczan wołowskich, do 1973 ewangelicko-augsburski, od 1998 parafia rzymskokatolicka. We wnętrzu unikatowe barokowe organy Adama Horatio Caspariniego z 1716. Od 2001 miejsce Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej.
  • zamek piastowski wielokrotnie przebudowywany, obecny kształt nadano mu w latach 20. XX w. Na pierwszym piętrze gotycki kamienny portal. Przed zamkiem kolumna maryjna z 1733.
  • fragmenty średniowiecznych murów obronnych wraz z pomnikiem "wołowskich byków".
  • ratusz z II poł. XV w., wielokrotnie przebudowywany, odbudowany po zniszczeniach w 1945. Na południowej ścianie kamienne średniowieczne znaki cechowe, obok zrekonstruowany budynek wagi.
  • Więzienie wyb. w l. 1891-93 w tzw. systemie pensylwańskim na planie krzyża na miejscu starszego i małego więzienia pomocniczego. Od k. r. 1944 Niemcy przetrzymywali i likwidowali w nim jeńców z powstania warszawskiego, od stycznia 1945 do pocz. 1949 w rękach radzieckiego NKWD, które więziło tu i także likwidowało gł. byłych żołnierzy armii Własowa. W II poł. 1949 przejęte przez władze PRL, które w latach 50. oraz 80. przetrzymywały w nim więżniów politycznych. Najprawdopodobniej to więzienie wspomina Marek Hłasko w opowiadaniu "Sowa, córka piekarza" (1968).

 

Na terenie gminy Wołów znajduje się Lubiąż ze wspaniałym cysterskim budynkiem poklasztornym.

 

Historia

 

Okres przedpiastowski

 

Ziemia wołowska dzieliła historię rejonu Dolnego Śląska, ktory w VII w. został zasiedlony przez lechickie plemiona słowiańskie (min. Trzebowian). Potem znalazł się w obrębie państwa Wielkich Moraw (IX-X w.) a ok. r. 990 został włączony do państwa Mieszka I.

 

W Polsce piastowskiej

 

Wołów to jedno z najstarszych miast śląskich, wspomniane w 1157, kiedy Władysław II Wygnaniec) nakazał budowę zamku drewnianego (na palach) na bagnistych terenach nad rzeką Juszką; obok zamku rozwinęła się osada. Miasto otrzymało prawa miejskie ok. 1285, prawdopodobnie było lokowane przez jednego z Piastów głogowskich – Przemka Ścinawskiego (najstarsza zachowana pieczęć z herbem miasta pochodzi z 1473), potem nastąpił napływ osadników niemieckich, przedmieścia – gdzie obecnie jest zlokalizowane więzienie długo zamieszkane były głównie przez ludność polską. Nazwa tych przedmieść Polska Wieś (Polnischdorf) przetrwała aż do lat 1930. Pod koniec XIII w. miasto i okolice zostały zniszczone przez jedno z najsilniejszych na obecnych ziemiach polskich trzęsień ziemi. Na miejscu drewnianego zamku murowany zamek z cegły wzniósł książę oleśnicki Konrad I w połowie XIV w.

 

W Królestwie Czech

 

W 1392 Wołów przyłączono do Królestwa Czech. Miejsce sądów książęcych (hofgericht). W XIV i XV w. uformowały się władze miejskie (rada i burmistrz). Miasto było lokalnym ośrodkiem władzy z własną mennicą do 1492, kiedy stało się własnością króla czeskiego Władysława.

 

W państwie Habsburgów

 

W 1526 wraz z Czechami Wołów wchodzi w skład państwa austriackich Habsburgów. W XVI w. wołowski zamek jest rozbudowany. Miasto nawiedzały zarazy, z których najstraszniejszą była epidemia dżumy z 1585, zawleczona z Wrocławia przez rodzinę Wutke. Przy życiu pozostało tylko 375 mieszkańców miasta i przedmieść. W XVI-XVII w. Wołów to znany ośrodek sukiennictwa i handlu, większość mieszkańców staje się ewangelikami. Wojna trzydziestoletnia zrujnowała miasto i region (ludność miasta zmalała o połowę). Od 1653 do 1675 miasto było stolicą samodzielnego księstwa Piastów Śląskich; pozostało rezydencją książęcą do 1765, a od 1675 po śmierci ostatniego śląskiego Piasta, księcia brzesko-legnicko-wołowskiego Jerzego IV Wilhelma (1650-1675), księstwo wołowskie znalazło się pod bezpośrednim zwierzchnictwem Habsburgów. 12 maja 1689 ogromny pożar zniszczył większość zabudowań, w tym ratusz, kościół i szkołę. W latach 1705-1711 cesarz Józef I Habsburg, zwolennik merkantylizmu, uwolnił chłopów od pańszczyzny w księstwie legnicko-brzesko-wołowskim, mimo sprzeciwu miejscowej arystokracji. Skutkiem było zwiększenie produkcji rolnej i zamożności miasta. Jednak wkrótce Józef I spowodował zapaść ekonomiczną zmuszając ewangelickich chłopów do emigracji do Transylwanii i wyludniając w ten sposób okolice Wołowa. Józef I nie mógł jednak zmusić ewangelickich mieszczan wołowskich do zmiany wyznania na katolickie, ponieważ wolność wyznania gwarantował im Pokój westfalski. Okres kontrreformacji zaznaczył się w Wołowie budową klasztoru i kościoła karmelitów (obecnie św. Karola Boromeusza).

 

W Królestwie Prus i w Niemczech

 

W 1742 Wołów został przyłączony do Królestwa Prus w wyniku I wojny śląskiej. Od tego czasu stał się miastem garnizonowym wojsk pruskich. Kolejny pożar w 1781 spowodował upadek miasta oraz jego stopniową odbudowę, przy czym ze względów bezpieczeństwa wznoszono budynki z cegły, kryte dachówką. Rozebrano również częściowo mury miejskie. Od 1816 siedziba powiatu. Otwarcie linii kolejowej Wrocław – Berlin i Szczecin 1 sierpnia 1874r. oraz rozbudowa dróg i infrastruktury miejskiej spowodowało ożywienie ekonomiczne. W czasie II wojny światowej w mieście istniała baza zaopatrzeniowa formacji SS.

 

W Polsce

 

Zdobyte przez Armię Czerwoną 26 stycznia 1945 i przyłączone do Polski. Zabudowa zniszczona w 70%. Po II wojnie światowej zasiedlone w większości przez emigrantów wysiedlonych z dawnych obszarów wschodnich II Rzeczypospolitej (głównie z dawnego woj. wileńskiego i tarnopolskiego), repatriantów (np. z Francji, Związku Radzieckiego) oraz przez ludność łemkowską wysiedloną z Bieszczad i innych obszarów obecnej Polski południowo-wschodniej (do r. 1948 osiedlono w d. powiecie wołowskim 2800 osób po zakończeniu Akcji "Wisła"). Praktycznie nie było tutaj polskich autochtonów ani też nie ostała się ludność niemiecka (w większości ewakuowana przed zdobyciem miasta przez Armię Czerwoną). Znaczna rozbudowa i modernizacja miasta jako lokalnego ośrodka usługowo-przemysłowego, o dobrej sytuacji współczesnego Wołowa świadczy stale rosnąca liczba mieszkańców (w 1939 miasto wraz z Krzywym Wołowem liczyło tylko 7971 mieszkańców). Ponadto w więzieniu ZK Wołów przebywa jednorazowo ok. 1400 penitencjariuszy. 19 sierpnia 1962 miał miejsce w Wołowie napad na bank największy w historii Polski pod względem wysokości łupu (12 531 000 zł). W r.2005 otworzono Ośrodek Sportu i Rekreacji (na miejscu przedwojennego basenu) z ośmiotorowym 50 metrowym otwartym basenem, na którym odbyly sie w lipcu 2006 pierwsze w Wołowie ogólnopolskie zawody pływackie (Mistrzostwa Polski Juniorów 16-letnich).

 

 

 

 

Herb Wołowa

 

Zamek Piastowski

źródło: Wikipedia http://pl.wikipedia.org/wiki/Wo%C5%82%C3%B3w
 
 
 
 
 
 
 
 

Tekst udostępniany na licencji GNU Free Documentation License.

Żródło: Wikipedia , Autorzy tekstu

 

   
   
   
   

Wołów - przykładowe kwatery i noclegi

Komentarze

ja   data wpisu:  2008-04-24 17:53:11
swietny artykuł

Dodaj komentarz


Treść:
Podpis:
Kod weryfikacyjny: CAPTCHA

Przepisz powyższy kod:

Przewodnik turystyczny - REGIONY

Przewodnik turystyczny - MIASTA i MIEJSCOWOŚCI

Prezentowane na łamach serwisu kwatery i proponowane w nich noclegi nie są ofertą w rozumieniu przepisów prawa. E-wyjazd.pl nie ponosi odpowiedzialności za szczegóły oferty deklarowane przez poszczególne obiekty.
Lista miejscowości Lista typów Tworzenie stron internetowych