Wersja polska Wersja angielska Wersja niemiecka Wersja rosyjska
Logowanie:

Wolin

Wolin – miasto w woj. zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Wolin. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. szczecińskiego.

 

Położone jest na Pobrzeżu Szczecińskim, na wyspie Wolin, nad cieśniną Dziwna. Przez miasto przebiega droga krajowa nr 3: Świnoujście – Wolin – Szczecin – Gorzów Wielkopolski – Zielona Góra – granica z Czechami.

 

Historia

 

Początkiem wczesnośredniowiecznego miasta była niewielka osada, która dzięki handlowi szybko rozbudowała przedmieścia i stała się centrum życia religijnego kultu słowiańskiego Światowida – Trygława. W bezpośrednim sąsiedztwie słowiańskiego grodu powstały cmentarzyska: dzisiejsza Młynówka i Wzgórze Wisielców, gdzie widać jeszcze ślady kurhanów.

 

W 967 r. Mieszko I włączył Wolin do Polski, czyniąc go jednym z najważniejszych portów i ośrodków handlowych nad Bałtykiem. Na przełomie X w. ponownie stał się autonomiczny i osiągnął szczyt swego rozwoju. Liczbę mieszkańców szacowano na ok. 9 tys. (Gniezno i Poznań nie przekraczały wtedy 4 tys.). Powstały przedmieścia po stronie południowej i północnej, a w najbliższej okolicy podmiejskie osady.

 

W 1043 r. Wolin został zdobyty i zniszczony przez duńskiego króla Magnusa Dobrego. W 1098 r. pod miasto podeszły duńskie wojska króla Eryka I i zdobyły podgrodzie i tyle bogactw, że o miasto już nie walczyły. Po odbudowaniu Wolin do 1121 r. prowadził samodzielną politykę, kiedy Bolesław Krzywousty ponownie przyłączył Wolin do Polski. W 1124 r. przebyła do miasta misja chrystianizacyjna Ottona z Bambergu. w 1140 r. papież Innocenty II zatwierdził biskupstwo wolińskie (pomorskie) z katedrą Św. Wojciecha w Wolinie i poddał je zwierzchnictwu metropolii gnieźnieńskiej, obdarzając pewnymi przywilejami lokalnymi. Pierwszym biskupem został kapelan Bolesława Krzywoustego – Wojciech.

 

W II poł. XII w. upadła rola handlu dalekosiężnego, będącego podstawą bogactwa mieszkańców. W 1173 i 1177 r. był dwukrotnie zdobywany i niszczony przez Duńczyków. Wolin już nie był w stanie powrócić do dawnej świetności. Poza doszczętnym spaleniem grodu w dużej mierze przyczyniło się do jego upadku zapiaszczenie i zamulenie Dziwny, co przypieczętowało upadek handlu. Przeniesienie biskupstwa do Kamienia było dopełnieniem upadku miasta. Na miejscu dumnego grodu aż do połowy XII w. istniała jedynie wieś słowiańska, którą dopiero książę Barnim podniósł w 1278 r. do rangi miasta, na prawie lubeckim. W 1365 r. miasto było członkiem Hanzy. W 1535 r. miasto przeszło na protestantyzm. W połowie XVI w. rezydowała tutaj księżniczka Zofia, a w początkach XVII w. – księżna Anna Brunszwicka.

 

W czasie wojny trzydziestoletniej miasto zostało zniszczone i spalone. Od XI w. do 1630 r. wyspa Wolińska podlegała władzy pomorskich książąt dynastii słowiańskiej, pochodzącej od Piastów. W 1630 r. zapanowali tu Szwedzi, władali wyspą i okolicą pomorską do 1720 r., gdy układ sztokholmski przyznał całe Pomorze Niemcom. W rękach niemieckich pozostawał więc Wolin do 1945 r., czyli przez 225 lat. W 1892 r. miasto otrzymało połączenie kolejowe ze Szczecinem i Świnoujściem.

 

Zabytki

 

  • Wiatrak holenderski z XIX wieku
  • Katedra św. Mikołaja w Wolinie
  • Ratusz w Wolinie z XIX wieku
  • Budynek poczty
  • Elewator zbożowy

 

Ciekawe miejsca

 

  • w południowej części starego miasta grodzisko z X-XII w., przebudowane w XVII w. na bastion fortyfikacyjny (prawdopodobnie była tu pogańska świątynia poświęcona Trzygłowowi).
  • na wzgórzu Młynówka, na zachód od grodziska, cmentarzysko szkieletowe i ciałopalne z IX-XII w.
  • nad Zalewem Szczecińskim, w skrajnie południowej części miasta, na tzw. Wzgórzu Wisielców, osada i cmentarzysko kurhanowe ciałopalne z IX-X w.
  • na wzniesieniu nad Dziwną, na północ od miasta, grodzisko wczesnośredniowieczne Srebrna Góra (prawdopodobnie gród strażniczy) – zachowane wały obronne do 3 m wysokości.
  • Ruiny kościoła św. Jerzego
  • Fragmenty murów obronnych z XIV wieku
  • Muzeum Regionalne
  • Stanowiska archeologiczne wokół miasta: Wzgórze Wisielców, Srebrne Wzgórze, Wzgórze Młynówka
  • Bastiony

 

 

 

Herb Wolina

 

Festiwal Wikingów

źródło: Wikipedia http://pl.wikipedia.org/wiki/Wolin_%28miasto%29
 

Ratusz w Wolinie

źródło: Wikipedia http://pl.wikipedia.org/wiki/Wolin_%28miasto%29
 
 
 
 

Tekst udostępniany na licencji GNU Free Documentation License.

Żródło: Wikipedia , Autorzy tekstu

 

   
   
   
   

Komentarze

Do tego artykułu nie napisano jeszcze komentarzy.

Dodaj komentarz


Treść:
Podpis:
Kod weryfikacyjny: CAPTCHA

Przepisz powyższy kod:

Przewodnik turystyczny - REGIONY

Przewodnik turystyczny - MIASTA i MIEJSCOWOŚCI

Prezentowane na łamach serwisu kwatery i proponowane w nich noclegi nie są ofertą w rozumieniu przepisów prawa. E-wyjazd.pl nie ponosi odpowiedzialności za szczegóły oferty deklarowane przez poszczególne obiekty.
Lista miejscowości Lista typów Tworzenie stron internetowych