Wersja polska Wersja angielska Wersja niemiecka Wersja rosyjska
Logowanie:

Busko Zdrój

Busko-Zdrój – miasto uzdrowiskowe w woj. świętokrzyskim, stolica powiatu buskiego, siedziba gminy Busko-Zdrój. Znane już w XII w. jako Bużsk, w XIII w. Busk. Pod względem liczby mieszkańców 7. w województwie świętokrzyskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. kieleckiego.

Według danych z 31 grudnia 2005, miasto miało 18 482 mieszkańców.

Busko-Zdrój jest punktem początkowym  czerwonego szlaku turystycznego prowadzącego do Solca-Zdroju.

Imię miasta nosił drobnicowiec MS Busko Zdrój.

Położenie geograficzne

 

Busko jest położone w południowej części województwa świętokrzyskiego, jest odległe o 50 km na południe od Kielc i o 80 km na północny wschód od Krakowa. Leży w regionie zwanym od przepływającej przezeń rzeki Nidy Ponidzie, na Garbie Wójczańsko-Pińczowskim.

 

Klimat

 

W Busku występuje klimat niziny z cechami kontynentalnego. Komfort klimatyczny obejmuje ok. 39% dni w roku, liczba dni "gorących i upalnych" - 13%, "bardzo zimnych" poniżej 1,5%. Średnia roczna temperatura to 7,8°C, maksymalna amplituda temperatur wynosi 60°C. Bardzo wysoką wartością jest liczba godzin ze słońcem - 1151. Roczna wilgotność względna powietrza mieści się w granicach od 71% do 80%.

 

Historia

 

Najważniejsze daty:

  • 1166 - Pierwsza wzmianka o Busku: bulla papieska i zapis w kronice diecezji krakowskiej mówią o miejscowości "Bugsk" i kościele.
  • 1252 - Najstarsza wzmianka o buskich solankach, Bolesław Wstydliwy nadaje klasztorowi immunitet skarbowy i prawo ważenia soli.
  • 1287 - Książę Leszek Czarny nadaje prawa miejskie - magdeburskie.
  • 1347 - Jan z Buska zostaje sekretarzem, a w 1360 r. podkanclerzem króla Kazimierza Wielkiego.
  • 1661 - W mieście panuje wielka zaraza.
  • 1809 - Busko włączone do Księstwa Warszawskiego.
  • 1828 - Oficjalne otwarcie Uzdrowiska, pierwsza lista kuracjuszy.
  • 1869 - Utrata praw miejskich.
  • 1916 - Przywrócenie praw miejskich.
  • 1939 - 9 września bitwa 22 Dywizji Piechoty Górskiej z oddziałami niemieckimi pod Broniną (poległo 200 żołnierzy WP).
  • 1966 - Pierwsze miejsce w konkursie na najładniejsze krajowe Uzdrowisko.
  • 1987 - Obchody 700-lecia nadania praw miejskich.

 

Zabytki

 

  • kościół parafialny Niepokalanego Poczęcia NMP 1592-1621, odrestaurowany w 1820
  • kościół św. Leonarda z 1699 r. drewniany
  • zespół poklasztorny z lat 1720-1730
  • kaplica św. Anny wzniesiona w latach 1884-1886
  • Sanatorium Marconi z 1836 r.
  • Zamek Dersława z 1911 r.
  • Wille: Bagatela, Sanato, Słowacki, Oblęgorek, Ormuzd, Zielona, Bristol

 

Uzdrowisko

Historia

Pierwszy dokument w którym wspomina się o solankach występujących w Busku to przywilej Bolesława Wstydliwego z 1252 r. Pierwsze badania nad wykorzystaniem wód do leczenia przeprowadził pińczowski lekarz Winterfeld w 1808 r. Po przejęciu Buka w dzierżawę w 1820 r. gen. Feliks Rzewuski wybudował łazienki zaprojektowane przez Henryka Marconiego. Uroczystość otwarcia uzdrowiska miała miejsce w 1836 r. Kurort rozwinął się w znacznym stopniu w czasie piętnastu lat dzierżawy (1880-1895) przez lekarza Andrzeja Dobrzańskiego, stając się jednym z najważniejszych w kraju. Po I wojnie światowej znowu zaczęli przybywać kuracjusze. Intensywna rozbudowa uzdrowiska nastąpiła w latach międzywojennych m.in. z inicjatywy dr Szymona Starkiewicza, który założył sanatorium dziecięce "Górka". W 1966 r. Busko zajęło pierwsze miejsce w konkursie na najładniejsze polskie uzdrowisko. W 1972 r. oddano do użytku największe z sanatoriów – "Włókniarz".

Stan obecny

Obecnie bazę sanatoryjną stanowi trzynaście obiektów, które dysponują 2066 miejscami dla kuracjuszy, sanatoria są na bieżąco rozbudowywane, co stale podnosi tę liczbę. Rocznie wykonywanych jest ok. półtorej miliona zabiegów, z czego 800 tysięcy to kąpiele siarczkowe. W uzdrowisku Busko-Zdrój leczone są choroby układu krążenia, narządów ruchu, schorzenia reumatyczne, ortopedyczne, neurologiczne oraz dermatologiczne a także dziecięce porażenie mózgowe. Uzdrowisko położone jest w południowej części miasta, w pobliżu Parku Zdrojowego. W leczeniu korzysta się z wód siarczkowych, jodkowo-bromkowych i borowiny.

Obiekty sanatoryjne:

  • Sanatorium Uzdrowiskowe "Marconi"

Budynek wzniesiony w 1836 r. przez warszawskiego architekta włoskiego pochodzenia Henryka Marconiego zajmujący centralne miejsce Parku Zdrojowego jest wizytówką miasta. Marconi zbudował "Łazienki" w kształcie litery T, wzorując się na rzymskich obiektach użyteczności publicznej. W "Marconim" znajduje się ponadto niedawno wyremontowana sala koncertowa. Posiada 170 miejsc.

  • Sanatorium "Włókniarz"

Nowoczesny kompleks leczniczy posiadający 480 łóżek położony na terenie 6 ha.

  • Szpital Uzdrowiskowy "Krystyna" (320 miejsc)
  • Sanatorium Uzdrowiskowe "Rafał" (178 miejsc)
  • Sanatorium Uzdrowiskowe "Nida-Zdrój" (190 miejsc)
  • Sanatorium "Willa Zielona" (34 miejsca)
  • Sanatorium Uzdrowiskowe "Mikołaj" (85 miejsc)
  • Sanatorium Uzdrowiskowe "Bristol" (57 miejsc)
  • Sanatorium "Oblęgorek" (50 miejsc)
  • Sanatorium FWP "Przystań"
  • Sanatorium Uzdrowiskowe "Astoria" (58 miejsc)
  • Szpital Dziecięcy Kompleksowej Rehabilitacji "Górka" (164 miejsca)
  • 21 Wojskowy Szpital Uzdrowiskowo-Rehabilitacyjny (210 miejsc)

W Busku od 1960 r. produkowana jest woda mineralna Buskowianka.

Park Zdrojowy

Założony w XIX wieku przez ogrodnika Ignacego Hanusza Park Zdrojowy został zaprojektowany przez Henryka Marconiego. Dzieli się na trzy części:

  • Ogrodzony ogród łazienkowski o pow. 16 ha z Sanatorium Marconi i fontanną w centrum.
  • Aleja Mickiewicza, długa na 850 metrów promenada z dwoma rzędami drzew (głównie kasztanowców), która łączy ogród łazienkowski z rynkiem. Jest to reprezentacyjna aleja w mieście, przy której mieszczą się m.in. Urząd Miasta, Starostwo Powiatowe, Policja, Dom Kultury, Galeria "Zielona", trzy szkoły średnie i jedna podstawowa.
  • Skwer na placu zwycięstwa w rynku, o pow. 0,7 ha z fontanną w centrum.

W pobliżu Sanatorium "Marconi" znajduje się muszla koncertowa.

Spośród ponad 4500 drzew, w tym ok. 12% w wieku ponad 100 lat najliczniej w parku występują klon pospolity, jesion wyniosły, klon jawor, klon polny, grab pospolity, robinia akacjowa, lipa drobnolistna, kasztanowiec zwyczajny, wiąz szypułkowy. Spotkać też można brzozę brodawkowatą, modrzew europejski, czeremchę pospolitą. Szczególnie zaś cenne są kłęk kanadyjski, platan klonolistny, kasztanowiec żółty, katalpa bignoniowa.

 

 

 

 

 

Herb Buska-Zdroju

 
Kościół św. Leonarda
źródło: Wikipedia http://pl.wikipedia.org/wiki/Busko_Zdr%C3%B3j
 
Willa Oblęgorek 1922r.
źródło: Wikipedia http://pl.wikipedia.org/wiki/Busko_Zdr%C3%B3j
 
 
 
 

Tekst udostępniany na licencji GNU Free Documentation License.

Żródło: Wikipedia , Autorzy tekstu

 

   
   
   
   

Komentarze

Do tego artykułu nie napisano jeszcze komentarzy.

Dodaj komentarz


Treść:
Podpis:
Kod weryfikacyjny: CAPTCHA

Przepisz powyższy kod:

Przewodnik turystyczny - REGIONY

Przewodnik turystyczny - MIASTA i MIEJSCOWOŚCI

Prezentowane na łamach serwisu kwatery i proponowane w nich noclegi nie są ofertą w rozumieniu przepisów prawa. E-wyjazd.pl nie ponosi odpowiedzialności za szczegóły oferty deklarowane przez poszczególne obiekty.
Lista miejscowości Lista typów Tworzenie stron internetowych